Sex Work During COVID-19

Γράφουν Ελευθερία Χαραλάμπους και Αλεξάνδρα Μπατζίδου



Καθημερινά βλέπουμε τις επιπτώσεις του κορονοϊού σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής, στην οικονομία και τις επιχειρήσεις. Πολλοί σχολιάζουν πως έχουμε μπροστά μας μία μάχη με έναν «αόρατο εχθρό» και οι συνέπειες της όλης κατάστασης δεν μπορούν ακόμα να προβλεφθούν σε όλο το βεληνεκές τους.


Πολλοί εργαζόμενοι, ακόμα, αντιμετωπίζουν ήδη έναν συνεχή και αβέβαιο αγώνα να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους ανοιχτές, ενώ παράλληλα αρκετές επιχειρήσεις έκλεισαν τόσο λόγω των μέτρων προστασίας όσο και της μετέπειτα οικονομικής ανασφάλειας που θα έπληττε καταλυτικά τις δουλειές τους.



Μια βιομηχανία, όμως, που πολλοί δεν σκέφτονται τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει πάνω της η πανδημία είναι αυτή του σεξ. Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι sex worker είναι ένα άτομο που απασχολείται στη βιομηχανία του σεξ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παρέχουν άμεσες σεξουαλικές πράξεις καθώς και του προσωπικού και των διαχειριστών (βλ. πορνογραφικά μοντέλα, ηθοποιοί και τηλεφωνήτριες του κλάδου κ.α.).


Η σεξουαλική εργασία είναι τελείως διαφορετική από τη σεξουαλική εκμετάλλευση ή τον εξαναγκασμό ενός ατόμου να διαπράξει σεξουαλικές πράξεις. Ανάγεται στο πλαίσιο της εργασίας με το ύφος μιας εμπορικής συναλλαγής.

Ο συγκεκριμένος ιός, λοιπόν, έχει πλήξει και πλήττει ιδιαίτερα αυτόν τον τομέα, καθώς ο τρόπος μετάδοσής του γίνεται κατά κόρον με την κοντινή επαφή. Τίθεται πλέον το ερώτημα:


Τι γίνεται όταν το κράτος δεν αναγνωρίζει τη δουλειά αυτών των ανθρώπων και κατ’ επέκταση δεν θεωρεί πως δικαιούνται επίδομα λόγω του lockdown;



Οι Δυσκολίες που καλούνται να αντιμετωπίσουν

Η δουλειά των sex workers έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από την πανδημία που βιώνουμε, καθώς οι άνθρωποι φοβούνται πλέον να έρθουν σε κοντινή επαφή με άλλους, πόσο μάλιστα να διακινδυνέψουν την υγεία τους με μια σεξουαλική επαφή. Κατά συνέπεια, σε έναν κόσμο που φοβάται να έρθει σε άμεση επαφή με τον συνάνθρωπό του και που πρωτοφανή μέτρα έχουν αναγκάσει τους πολίτες να μένουν στο σπίτι τους και να αποφεύγουν όσο μπορούν την κοινωνική επαφή, με όλες τις ίσως όχι απαραίτητες επιχειρήσεις να έχουν κλείσει ή να έχουν μεταβεί σε εργασία από το σπίτι, είναι φανερό πως οι sex workers βιώνουν σημαντική απώλεια εισοδήματος. 

«Βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη θέση, γιατί η σεξουαλική εργασία είναι μια δουλειά επαφής».

Cari Mitchell, εκπρόσωπος της αγγλικού συλλόγου πορνείας (ECP), Euronews


«Ανησυχώ αν θα έχω μέρος για να ζήσω ή αν μπορώ να βρω δουλειά για να βρω χρήματα για να ζήσω. Ανησυχώ φυσικά για την υγεία μου, αλλά τώρα ανησυχώ περισσότερο για το πώς να επιβιώσω».

Μίκα, sex worker στην Ιαπωνία, CNN

Πολλοί, είναι γεγονός, συνεχίζουν να βλέπουν πελάτες, κατά τη διάρκεια αυτή του lockdown, εκθέτοντας, ενδεχομένως, τόσο τον εαυτό τους όσο και τους άλλους στον κίνδυνο του ιού, σύμφωνα πάντα με δηλώσεις φιλανθρωπικών οργανώσεων και σωματείων των εργαζομένων.




«Αντιμετωπίζουμε μια τεράστια κρίση. Κανείς δεν θέλει να παραβιάζει τους κανόνες και να θέτει τον εαυτό του και τους άλλους σε κίνδυνο, αλλά όσοι εργάζονται ακόμη, κυριολεκτικά, δεν έχουν άλλη επιλογή» δήλωσε μία εργαζόμενη από τους English Collective of Prostitutes. Πρόσθεσε, επίσης, πως πολλοί δεν είχαν σταματήσει να εργάζονται επειδή δεν είχαν ούτε κάποιο άλλο εισόδημα, ούτε αποταμιεύσεις ή είχαν επιστρέψει στη δουλειά όταν πλέον χρειάζονταν χρήματα για να πληρώσουν τα ενοίκια και τους λογαριασμούς τους.


Τόνισε ιδιαίτερα πως «χρειαζόμαστε άμεσες πληρωμές σε μετρητά για αυτές τις γυναίκες λόγω έκτακτης ανάγκης καθώς αυτή τη στιγμή δεν έχουν τίποτα να φάνε. Γνωρίζουμε ποιες είναι αυτές οι γυναίκες και πρέπει να τις βοηθήσουμε τώρα, όχι μερικές εβδομάδες αργότερα».


Και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Μια άλλη, μητέρα δύο παιδιών, δήλωσε και αυτή: «έχω προσπαθήσει τόσο σκληρά να βάλω κάποια χρήματα στην άκρη, αλλά κάθε εβδομάδα κάθε δεκάρα χρησιμοποιείται για κάτι έκτακτο ή μια άλλη ανάγκη και έτσι δεν έχω εξοικονομήσει. Περνάω όλη την ημέρα στο άγχος… Νιώθω να ζω κάτω από μία απειλή».




Αναλογιστείτε, λοιπόν, το μέγεθος του προβλήματος σκεπτόμενοι ότι sex workers υπάρχουν σε κάθε χώρα, με τις όποιες, βέβαια, ιδιαιτερότητες και διαφορές που τις διακρίνουν.


Παρατηρώντας τώρα την Ελλάδα, μία χώρα που μόλις έκανε τα πρώτα της βήματα προς την ανάπτυξη και την οικονομική άνοδο βλέπουμε ότι τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν πλέον να πολλαπλασιαστούν με το γενικό lockdown και το μακροχρόνιο πλάνο που επιζητά την κοινωνική απομόνωση για τη διασφάλιση της υγείας.

Στις περισσότερες χώρες το κράτος δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματα των sex workers ως εργαζόμενων πολιτών με συνέπεια να μην έχουν καμία οικονομική βοήθεια και προστασία.

Στη χώρα μας, η πολυμορφία του νομικού πλαισίου και η αδυναμία διαμόρφωσης ενός ολοκληρωμένου, συνεκτικού και έλλογου νομοθετικού καθεστώτος για τους οίκους ανοχής συνεπάγονται τη διαμόρφωση ενός εκτεταμένου τοπίου ανομίας.


Οι περισσότεροι οίκοι ανοχής αναγκάζονται να λειτουργούν παράνομα, καθότι η γραφειοκρατία για το νόμιμο άνοιγμά τους είναι στην κυριολεξία δυσθεώρητη. Για να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα έγγραφα χρειάζεται να παρέλθει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αναγκάζοντας ακόμη και τους νόμιμους οίκους ανοχής να υιοθετούν παράνομες πρακτικές, καθώς η γραφειοκρατία καθιστά αδύνατη την επακριβή τήρηση της νομοθεσίας.


Για παράδειγμα, στο κέντρο της Αθήνας οι αρμόδιες αρχές υπολογίζουν ότι λειτουργούν γύρω στους 300 παράνομους οίκους ανοχής και ενδεχομένως να υπερβαίνουν ακόμη και τους 400. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στην περίφημη οδό Φυλής, δεν υπάρχει ούτε ένα νόμιμο «ροζ» σπίτι.

Ενδεικτικές προϋποθέσεις για την άδεια άσκησης του επαγγέλματος είναι το πιστοποιητικό άσκησης επαγγέλματος (διάρκειας τριών ετών, με δυνατότητα ανανέωσης και χορηγείται σε γυναίκες άνω των 18 ετών, άγαμες, χήρες ή διαζευγμένες που δεν πάσχουν από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή μολυσματικές νόσους), βιβλιάριο υγείας (πρέπει να ανανεώνεται κάθε 15 μέρες) και τα εκδιδόμενα πρόσωπα να δραστηριοποιούνται μόνο σε ένα οίκημα και όχι σε άλλες περιοχές. Η ελληνική κυβέρνηση, αποφάσισε να χορηγήσει επιδόματα στις επιχειρήσεις που παραμένουν κλειστές. Το ποσό αυτό ανέρχεται σε 800 ευρώ τόσο για τους εργοδότες, όσο και για τους εργαζόμενους. Αυτό, όμως, προϋποθέτει νόμιμες επιχειρήσεις.


Δυστυχώς, οι περισσότερες εκδιδόμενες, παραμένουν παράνομοι, με αποτέλεσμα να μην χαίρουν καμίας οικονομικής προστασίας το χρονικό διάστημα που δεν δουλεύουν ή ακόμα χειρότερα να εξακολουθούν να εργάζονται παράνομα, όπως έκαναν και πριν την καραντίνα, εξασφαλίζοντας παράνομα τα προς το ζην με κίνδυνο βαρύτατων προστίμων.


Εν κατακλείδι θα μπορούσαμε να πούμε πως το μέλλον καθίσταται για όλους αβέβαιο, τώρα πιο πολύ από ποτέ, και «θύματα» θα υπάρξουν από όλους τους τομείς. Το θέμα είναι να ενδιαφερθούμε για το μέλλον και αυτών των ανθρώπων που πλήττονται επανειλημμένα όταν, βέβαια, είμαστε εμείς που ευθυνόμαστε σε μεγάλο ποσοστό για την εκμετάλλευση και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.


Μήπως θα έπρεπε, λοιπόν, όλη αυτή η κρίση να μας ωθήσει όχι μόνο τους βοηθήσουμε παροδικά αλλά να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο προσέγγισης μας απέναντί τους;

ΠΗΓΕΣ


Euronews | ‘It’s a contact job’: Sex workers struggle amid the coronavirus crisis


CNN World | Japan is offering sex workers financial aid. But they say it's not enough to survive the coronavirus pandemic

The Conversation | Coronavirus: why French sex workers seeking support from government are unlikely to receive funding


The Guardian | UK sex workers in 'dire and desperate' need amid coronavirus lockdown


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

  • Instagram
  • Facebook
  • LinkedIn